Hayat yol­cu­lu­ğun­da bazen öyle bir nok­ta­ya gelir ki insan ken­di­si­ni ça­re­siz yor­gun tü­ken­miş his­se­de­bi­lir. As­lın­da o anda yor­gun olan sa­de­ce be­de­ni­miz değil,ru­hu­muz­dur.​Ama bil ki şu an bun­la­rı du­yu­yor olman bir te­sa­düf de­ği­dir. Ka­de­rin gö­rün­mez ipi seni tam şu­an­da bi­ara­ya ge­tir­di. Sana şimdi öyle bi cümle şöy­le­ye­ce­ğim ki, bu cümle yer­yü­zün­de tüm ka­pı­lar ki­lit­len­di­ğin­de gök­yü­zün­de­ki bütün rah­met ka­pı­la­rı­nı açan bir anah­tar­dır. O İbra­him Pey­gam­ber'in (as) ateşe atıl­dı­ğın­da ateşi güle çe­vi­ren bir sır­dır. O bütün pey­gem­ber­le­rin zırh­dır.

Bir söz var­dır ki dağ­la­rı ye­rin­den oy­na­tır.
Bir söz var­dır ki ateşi gül bah­çe­si­ne çe­vi­rir.
Bir söz var­dır ki tüm ka­pa­lı ka­pı­la­rı ar­dı­na kadar açar.

'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil.' Allah bize yeter O ne güzel ve­kil­dir. İmam-ı Ga­za­li İhyaul Ulu­mid­din adlı ese­rin­de şöyle yazdı: 'Te­vek­kü­lün ha­ki­ka­ti kal­bin tam ola­rak Allah'a gü­ven­me­si­dir. Kalp tam ola­rak Allah'a gü­ven­di­ğin­de korku gider. Kalp Allah' a da­yan­dı­ğın­da kaygı yok olur. Kalp Allah'a tes­lim ol­du­ğun­da im­kan­sız­lar müm­kün olur'. Bu zikir sı­ra­dan bir söz de­ğil­dir. Tes­li­mi­ye­tin anah­ta­rı­dır.Bu zikir mu­ci­ze­le­rin ka­pı­sı­dır. Hz.İbra­him (as) ateşe atı­lır­ken bunu söy­le­di ve ateş O'nu yak­ma­dı. Sa­ha­be en zor anda bunu söy­le­di ve zafer geldi. Bu ya­zı­yı so­nu­na kadar oku tes­li­mi­ye­tin sır­la­rı sa­na­da açı­la­cak­tır.

İnsan neden kor­kar? Kay­bet­mek­ten kor­kar. Ba­şa­ra­ma­mak­tan kor­kar. Yal­nız kal­mak­tan, has­ta­lan­mak­tan,ölüm­den kor­kar. Korku in­sa­nı felç eder, korku in­sa­nı esir eder. Ama 'Has­bü­nal­la­hi vel nimel vekil 'diyen asla kork­maz. Çünkü O en büyük güce da­yan­mış­tır ve en büyük ko­ru­yu­cu­ya da­yan­mış­tır. Kor­ku­nun en büyük se­be­bi Allah'tan baş­ka­sı­na gü­ven­mek­tir. İnsan pa­ra­ya gü­ve­nir para gider. İnsan in­sa­na gü­ve­nir insan ter­ke­der. İnsan sağ­lı­ğı­na gü­ve­nir sağ­lık kay­bo­lur. Ama Allah'a gü­ve­nen asla kork­maz. Çünkü Allah asla ter­ket­mez. Çünki Allah asla za­yıf­la­maz.

Hz İbra­him'i düşün. Ko­ca­man bir ateş alev­ler göğe yük­se­lir. Nor­mal bir insan tit­rer, ba­ğı­rır, yal­va­rır. Ama İbra­him (as) ne dedi: "Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil". "Allah bana yeter.O ne güzel ve­kil­dir." Ve ateşe atıl­dı ama yan­ma­dı. Ateş Onu yak­ma­dı. Ateş ona se­la­met oldu. Çünkü O tes­lim oldu. Çünkü O gü­ven­di. Çünkü O kor­ku­yu Allah'a bı­rak­tı. Sen de kor­ku­yor­sun belki. Ya­rın­dan kor­ku­yor­sun. İşin­den kor­ku­yor­sun. Has­ta­lık­tan kor­ku­yor­sun. İnsan­la­rın ne di­ye­ce­ğin­den kor­ku­yor­sun. Bu kor­ku­lar senin uy­ku­nu ka­çı­rıp,hu­zu­ru­nu bo­zu­yor. Ama 'Has­bü­na­la­hi ve nimel vekil' de­di­ğin­de korku erir. 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' de­di­ğin­de yürek fe­rah­lar. 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil 'de­di­ğin­de ka­ran­lık­lar ay­dın­la­nır. Neden? Çünkü sen artık yal­nız de­ğil­sin

Çünkü sen artık sa­hip­siz de­ğil­sin. Alem­le­rin Rabbi se­nin­le. Her­şe­ye kadir olan se­nin­le. İmam-ı Ga­za­li İhya-u Ulu­mid­din­de şöyle yazdı: "Mü­te­vek­kil kişi de­niz­de fır­tı­na­ya ya­ka­la­nan adam gi­bi­dir. Ya­pa­cak hiç­bir­şe­yi yok­tur. Kürek işe ya­ra­maz,yel­ken işe ya­ra­maz. Sa­de­ce Allah kur­ta­ra­bi­lir. İşte o an korku gider. Artık Allah'a gü­ven­miş­tir. Asla ya­nılt­ma­yan bi­ri­ne gü­ven­miş­tir. Sen de öyle ol! ..​Kendi gü­cü­ne gü­ven­me. Sen de öyle ol kendi ak­lı­na gü­ven­me. Allah'a güven.​Allah'a tes­lim ol. Ve de ki: 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil. Bunu de­di­ğin­de için rahat edecek. Kur'an-ı Ke­rim­de bu­yu­ru­lu­yor ki: ' İnsan­lar de­di­ler ki: Sizin için or­du­lar top­lan­dı on­lar­dan kor­kun .Bu on­la­rın ima­nı­nı art­tır­dı ve 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil 'de­di­ler. Bunun üze­ri­ne Allah'ın lütfu ve ke­re­miy­le dön­dü­ler. Ken­di­le­ri­ne hiç­bir kö­tü­lük do­kun­ma­dı. 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' kor­kan bi­ri­ne ce­sa­ret ge­ti­rir ve kal­bi­ni güç­len­di­rir. Sen de bu gece kor­ku­la­rı­nı Allah'a tes­lim et!..

Rızık me­se­le­si in­sa­nı çok yorar. Para nasıl ye­tecek diye en­di­şe­ye ka­pı­lır­sın.Geçim nasıl ola­cak diye kay­gı­la­nır­sın. Yarın nasıl ola­cak diye uyu­ya­maz­sın. Bu kaygı seni tü­ke­tir. Bu kaygı seni hasta eder. Bu korku seni Al­lah­tan uzak­laş­tı­rır. Ama 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil 'diyen kişi rızık en­di­şe­si çek­mez. Çünkü rızık sa­hi­bi­ne tes­lim ol­muş­tur. Çünkü rız­kın sa­hi­bi­ne tes­lim ol­muş­tur. Çünkü rız­kın ya­ra­tı­cı­sı­ne gü­ven­miş­tir. İmam-I Ga­za­li ih­ya-u Ulu­mid­din adlı ese­rin­de şöyle yazdı: 'Rızkı ara­mak be­de­nin işi­dir ya­par­sın. Rızka gü­ven­mek kal­bin has­ta­lı­ğı­dır ama bı­rak­ma­lı­sın. Çalış ama rızka değil Rez­za­ka güven. Ça­lı­şa­cak­sın ,elin­den ge­le­ni ya­pa­cak­sın ama gü­ve­ni­ni pa­ra­ya bağ­la­mıy­cak­sın. Gü­ve­ni­ni işe, in­san­la­ra bağ­la­mıy­cak­sın. Gü­ve­nin te­vek­kü­lün sa­de­ce Allah'a ola­cak. 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' di­ye­cek­sin. Bir kuşu düşün. Sabah yu­va­sın­dan çıkar, karnı aç çıkar. De­po­su yok ,bi­ri­ki­mi yok , si­gor­ta­sı yok ama kay­gı­lan­maz. Stres yap­maz, yarın ne ola­cak diye dü­şün­mez. Evden aç çıkar uçar gider ve akşam tok ola­rak döner. Her­gün böyle rı­zık­la­nır. Onu kim rı­zık­lan­dı­rır. Allah.. Sen o kuş­tan daha mı de­ğer­siz­sin. Allah kuşu rı­zık­lan­dı­rı­yor da seni rı­zık­lan­dır­maz mı? İmam-ı Ga­za­li Kim­ya-ı Sa­adet adlı ese­rin­de şöyle yazdı: 'Anne kar­nın­da­ki bebek rızık kay­gı­sı çeker mi çek­mez. An­ne­si onu bes­ler. Doğ­duk­tan sonra da kaygı çek­mez . Çünkü anne göğ­sün­de­ki sütü ha­zır­dır. Bü­yü­dük­ten sonra neden kaygı çeker. Çünkü Allah'ı unut­tu. Çünkü Allah'a gü­ven­me­di. 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil ' de­me­di. Sen anne kar­nın­day­ken Allah seni rı­zık­lan­dır­dı. Sen çocuk ol­du­ğun­da Allah seni rı­zık­lan­dır­dı. Şimdi neden gü­ven­mi­yor­sun. Kur'an-Ke­rim­de an­la­tı­lır­ki: 'Nice canlı var ki rız­kı­nı ta­şı­ya­maz. On­la­rı da sizi de rı­zık­lan­dı­ran Allah'tır. On­la­rı da sizi de ayır­mı­yor. Ka­rın­ca­yı da ba­lı­ğı da seni de rı­zık­lan­dı­rı­yor. Ama bir şart var: Allah'a da­ya­nıp gü­ve­ni­cek­sin ve 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' di­ye­cek­sin. Bir hi­ka­ye an­la­tı­lır: Ada­mın biri çok fa­kir­di. Her yol tı­ka­lıy­dı. Her kapı ka­pa­lıy­dı. Bir gece ağ­la­dı.' Ya Rabbi! Dedi. Her­yer ka­ran­lık . Hiç­bir çıkış yok'. Sonra kal­bi­ne bir ses geldi.'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil de'. Adam dedi. Yüz­ler­ce kez dedi. İçi ra­hat­la­dı. Kay­gı­sı bitti gitti uyudu. Er­te­si gün hiç bek­le­me­di­ği yer­den bir kapı açıl­dı, hiç um­ma­dı­ğı yer­den rızık geldi. Çünkü o 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil 'dedi. Kur'an-ı Kerim'de bu­yu­ru­lu­yor: ' Kim Allah'tan kor­kar sa , Allah ona bir çıkış yolu gös­te­rir ve onu hiç um­ma­dı­ğı yer­den rı­zık­lan­dı­rır. Kim Allah'a te­vek­kül eder se Allah ona yeter. Hiç um­ma­dı­ğı yer­den hesap et­me­di­ği ka­pı­lar açı­lır. Ama şartı var.​Te­vek­kül ede­cek­sin, gü­ve­ni­cek­sin 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' di­ye­cek­sin. İmam-ı Ga­za­li şöyle dedi: ' Rızık ka­pı­la­rı te­vek­kül anah­ta­rıy­la açı­lır. Kaygı ka­pı­la­rı ki­lit­ler,güven ka­pı­la­rı açar.'Sen de bu gece kay­gı­nı Allah'a bırak."Ya Rabbi Rızık sen­den­dir. Ya Rabbi Sen Rez­zak­sın.Ya Rabbi Sana gü­ve­ni­yo­rum. "Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil"de ve ka­pı­la­rın açıl­ma­sı­nı bekle.Rız­kın gel­me­si­ni bekle. Hiç um­ma­dı­ğın yer­den ge­li­cek.

Her­ke­sin düş­ma­nı var­dır.Seni çek­me­yen­ler var­dır.Senin ar­kan­dan ko­nu­şan­lar var­dır.Sana tuzak ku­rar­lar.​Bazen bu düş­man­lar açık­tır.Yü­zü­ne söy­ler­ler.Bazen de giz­li­dir.Yü­zü­ne gü­ler­ler,ar­kan­dan ko­nu­şur­lar.Bu düş­man­lık­lar in­sa­nı yıp­ra­tır,huzur bozar,gü­ve­ni sar­sar. Ama "Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil" diyen düş­man­dan kork­maz. Neden? Çünkü en büyük ko­ru­yu­cu­ya sı­ğın­mış­tır.Çünkü ka­le­le­ri yıkan güce sı­ğın­mış­tır.İmam-ı Ga­za­li İhya-u Ulu­mid­din­de şöyle yazdı."Allah'a sı­ğı­nan ka­le­ye sı­ğın­mış­tır.O ka­le­yi hiç­bir düş­man aşa­maz.O ka­le­yi hiç­bir düş­man yı­ka­maz. Çünkü o ka­le­lel­rin sa­hi­bi Allah'tır.Bütün dünya sana düş­man ol sa ne ya­pa­bi­lir­ler. Eğer Allah seni ko­ru­yor sa kim zarar ve­re­bi­lir. Kur'an-ı Ke­rim­de bu­yu­ru­lu­yor:" Eğer Allah size yar­dım eder se sizi ye­necek yok­tur.Eğer sizi bı­ra­kır sa ,onsan sonra size sim yar­dım ede­bi­lir.Gör­dün mü Allah korur sa zarar yok. Allah korur sa ye­nil­gi yok.

Du­ala­rı­nın kabul ol­ma­dı­ğı­nı dü­şü­nüp umut­suz­lu­ğa ka­pıl­ma. Hz. Adem 200 yıl, Hz.​Yakup 40 yıl, Hz. Yusuf zin­dan­da 12 yıl bek­le­di. .Allah seni unut­ma­dı. Na­si­bin ge­cik­mi­yor sa­de­ce en güzel vak­ti­ni bek­li­yor. Senin der­din büyük se,unut­ma ki Allah'ın rah­me­ti ok­ya­nus­lar­dan daha bü­yük­tür.Sa­bır­la dua et­me­ye devam et..​Rab­bim kal­bi­mi­ze Hz.​Eyyüp sabrı, ru­hu­mu­za Hz. Yusuf fe­rah­lı­ğı ver­sin..​Amin!..
Pey­gam­ber Efen­di­miz (SAV) hic­ret eder­ken Sevr ma­ğa­ra­sın­da idi. Müş­rik­ler ka­pı­ya kadar geldi.Aşa­ğı­ya bak sa gö­re­cek­ler­di.Hz. Ebu­be­kir (ra) kork­tu." Ya Re­su­lal­lah! Bak­sa­lar bizi gö­re­cek­ler" dedi. pey­gam­be­ri­miz ne dedi: "Kork­ma! Allah bi­zim­le". Müş­rik­ler bak­ma­dan git­ti­ler.​Ve ikisi de kur­tul­du. Ve hic­ret ta­mam­lan­dı.

Allah ko­ru­yun­ca düş­man gö­re­mez.
Allah ko­ru­yun­ca tuzak iş­le­mez.
Allah ko­ru­yun­ca hile tut­maz.

Uhud sa­va­şin­dan sonra müş­rik­ler tek­rar to­paln­mış­lar­dı.Müs­lü­man­la­rı yok etmek is­ti­yor­lar­dı. Büyük bir ordu top­la­dı­lar. Haber Me­di­ne­ye ulaş­tı.Mü­na­fık­lar kor­kut­ma­ya ça­lış­tı­lar.Bakın de­di­ler:' Size karşı ordu top­lan­dı on­lar­dan kor­kun" de­di­ler.Mü'min­ler ne yaptı kork­ma­dı­latr.Panik yap­ma­dı­lar.Kaç­ma­dı­lar.Ne de­di­ler? 'Has­bü­na­la­hi ve nimel vekil". Allah bize yeter.O ne güzel ve­kil­dir".

Kur'an-ı Kerim an­lat­tı. On­la­ra 'sizin için or­du­lar top­lan­dı on­lar­dan kor­kun de­di­ler. Bu on­la­rın ima­nı­nı art­tır­dı. Ve de­di­ler ki: "Has­bü­na­la­hi ve nimel vekil". Ve ne oldu. Allah'ın nimet ve lüt­fuy­la dön­dü­ler.Ken­di­le­ri­ne hiç­bir kö­tü­lük do­kun­ma­dı.Düş­man or­du­su top­lan­dı ama hiç­bir­şey ya­pa­ma­dı.Çünkü mü'min­ler Allah'a sı­ğın­dı.'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' dedi.İmam-I Ga­za­li Kim­ya-ı Sa­adet adlı ese­rin­de şöyle yazdı:' Allah'a sı­ğı­nan ki­şi­ye bütün alem düş­man ol sa zarar ve­re­mez.Çünkü zarar veren de fayda veren de Allah'tır.​Alah izin ver­me­dik­çe tek bir yap­rak bile kı­pır­da­maz.

İnsan neden ya­ra­tıl­dı. Yemek için mi? Para ka­zan­mak için mi? Eğ­len­mek için mi? Hayır' İnsan Allah'ı ta­nı­mak için ya­ra­tıl­dı.İnsan Allah'a ulaş­mak için ya­ra­tıl­dı. İnsan Allah'a yak­laş­mak için ya­ra­tıl­dı. Ve 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' bu yol­cu­lu­ğun özü­dür.'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' vus­la­tın anah­ta­rı­dır. İmam-ı Ga­za­li şöyle yazdı: 'Kulun Allah' a en yakın ol­du­ğu an tes­li­mi­yet anı­dır.O ken­di­ni bı­ra­kıp Allah'a dön­dü­ğün­de ya­kın­la­şır. Kul kendi gü­cü­nü bı­ra­kıp Allah'a da­yan­dı­ğın­da ya­kın­la­şır.Neden? Çünkü 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil ' demek ben­li­ği bı­rak­mak­tır. Çünkü 'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' demek Allah'ı ye­ter­li gör­mek­tir.'Has­bü­nal­la­hi ve nimel vekil' demek Allah'tan başka her­şey­den yüz çe­vir­mek­tir.Ve Allah'tan baş­ka­sın­dan yüz çe­vi­rin­ce ne olur? Allah'a yak­la­şır­sın. Ve Allah'a yak­la­şın­ca ne olur? Her­şe­ye sahip olur­sun.

İmam-ı Ga­za­li Kim­ya-ı Sa­adet­te şöyle yazdı:' Allah'ı bulan her­şe­yi bul­muş­tur.Allah'ı kay­be­den her­şe­yi kay­bet­miş­tir.

Sen ne­re­ye ko­şu­yor­sun?