Ba­ka­lım bu sefer kim çı­ka­cak sah­ne­ye? Fon vur­gu­nu­nu unut­tu­ra­bi­lecek mi? Acaba kır­mı­zı inek mi sa­ta­cak, sarı karga mı? Mec­li­si­miz­den ta­ri­hî re­kor­lar bek­li­yo­ruz!

Din, Si­ya­se­tin 
Ser­ma­ye­si Ol­ma­ma­lı

Din ko­nu­su çok has­sas­tır. Dini, si­ya­set ser­ma­ye­si hâ­li­ne ge­ti­re­mez­si­niz. Bir taraf “Ben din­da­rım.” de­di­ğin­de diğer taraf sanki din­siz­miş gibi bir algı olu­şu­yor. Bu da doğru de­ğil­dir.

Ül­ke­miz, çocuk is­tis­ma­rı ko­nu­sun­da dün­ya­da ilk beş ara­sın­da gös­te­ri­li­yor. Bunu söy­le­mek­ten uta­nı­yo­rum. Hay­van­la­ra yö­ne­lik cin­sel is­tis­mar va­ka­la­rın­da da ül­ke­mi­zin üst sı­ra­lar­da yer al­dı­ğı­na iliş­kin id­di­alar var.

Dün­ya­nın en yok­sul 48 ül­ke­si­nin 22'sinin Müs­lü­man ül­ke­ler ol­ma­sı da üze­rin­de dü­şü­nül­me­si ge­re­ken önem­li bir konu. Üs­te­lik bu ül­ke­le­rin bir­ço­ğun­da yö­ne­tim, son de­re­ce zen­gin ve ay­rı­ca­lık­lı ke­sim­le­rin elin­de.

Ül­ke­mi­ze gelen bazı Müs­lü­man ülke yö­ne­ti­ci­le­ri büyük pa­ra­lar har­cı­yor, mal mülk sa­hi­bi olu­yor, top­rak­la­rı­mı­zı satın alı­yor­lar. Aynı ül­ke­le­rin yok­sul in­san­la­rı ise kendi ül­ke­le­rin­de­ki şart­lar­dan ka­ça­rak Tür­ki­ye'ye ge­li­yor. On­la­rı da bu­ra­da bes­li­yor, ye­di­rip içi­ri­yo­ruz.

Ben size so­ru­yo­rum, sayın basın men­sup­la­rı: Biz enayi miyiz, salak mıyız?
Bir ga­ze­te­ci araya gi­ri­yor:
“Efen­dim, buna Müs­lü­man ül­ke­ler ara­sın­da­ki da­ya­nış­ma di­ye­bi­li­riz.”
Hasan cevap ve­ri­yor:
“Komik bir ar­ka­daş­sın sen!”
Peki, bu 22 Müs­lü­man ülke, yanı baş­la­rın­da­ki Fi­lis­tin'e sırt­la­rı­nı dönüp İsrail'in sal­dı­rı­la­rı­nı gör­mez­den gel­me­di­ler mi? Bin­ler­ce Müs­lü­ma­nın kat­le­dil­me­si­ni sey­ret­me­di­ler mi?

İsrail, var­lı­ğı ve po­li­ti­ka­la­rı iti­ba­rıy­la Orta Doğu'da ba­rı­şın önün­de­ki en büyük en­gel­ler­den biri ola­rak gö­rü­lü­yor. Geç­ti­ği­miz mü­ba­rek Ra­ma­zan ayı­nın son gün­le­rin­de Kudüs ve Gazze başta olmak üzere Fi­lis­tin­li­le­re yö­ne­lik sal­dı­rı­lar ye­ni­den gün­de­me gel­me­di mi? Hedef gö­zet­mek­si­zin gün­ler­ce devam eden kanlı sal­dı­rı­lar­da, ara­la­rın­da çok sa­yı­da kadın ve ço­cu­ğun da bu­lun­du­ğu in­san­lar ha­ya­tı­nı kay­bet­me­di mi?

Tür­ki­ye'nin ön­cü­lü­ğü­nü yap­tı­ğı bir grup ülke, İsrail'in sal­dı­rı­la­rı­na karşı se­si­ni yük­sel­te­rek ha­re­ke­te geçti. Ancak bu gi­ri­şim­le­rin ba­şa­rı­lı ol­du­ğu­nu söy­le­mek güç.

Buna kar­şı­lık, insan hak­la­rı söz ko­nu­su ol­du­ğun­da ön saf­lar­da yer alan Av­ru­pa ül­ke­le­ri, bu sü­reç­te adeta ses­siz­li­ğe bü­rün­dü. İsrail'in sal­dı­rı­la­rı­na karşı ortak ve et­ki­li bir tavır ser­gi­le­ye­me­di­ler.

Av­ru­pa ül­ke­le­ri­nin bir kısmı ya­şa­nan­la­rı gör­mez­den ge­lir­ken bir kısmı da İsrail'e açık des­tek verdi.

Ör­ne­ğin, Fran­sa Cum­hur­baş­ka­nı Em­ma­nu­el Mac­ron, İsrail Baş­ba­ka­nı Bin­ya­min Ne­tan­ya­hu ile yap­tı­ğı gö­rüş­me­ler­de böl­ge­de­ki ge­ri­lim­den Hamas'ı so­rum­lu tuttu ve İsrail'in meşru mü­da­faa hak­kı­nı sa­vun­du.

İsrail'in sal­dı­rı­la­rı kar­şı­sın­da Fi­lis­tin­li­le­rin ya­şa­dı­ğı acı­la­rın ye­te­rin­ce dik­ka­te alın­ma­ma­sı, Av­ru­pa'nın tu­tu­mu­na yö­ne­lik eleş­ti­ri­le­ri ar­tır­dı. Sal­dı­rı­la­rın so­rum­lu­lu­ğu­nun tek ta­raf­lı bi­çim­de Fi­lis­tin'e yük­len­me­si ise en hafif ta­bir­le tra­ji­ko­mik bir du­rum­dur.

Bu ko­nu­da­ki dü­şün­ce­le­ri­mi ye­te­rin­ce ifade et­ti­ği­mi dü­şü­nü­yo­rum.

Dün­ya­nın En Güzel Dini Bizim Di­ni­miz!

Dün­ya­nın en güzel dini bizim di­ni­miz! Peki, ya ya­şa­dık­la­rı­mız?
Haf­ta­nın altı günü kul hakkı yedin, üs­tü­ne zina yap­tın. Biraz da taciz, te­ca­vüz, adam ka­yır­ma ve rüş­vet… Bun­lar da eksik ol­ma­sın!

Ama dur, hemen ka­ra­lar bağ­la­ma! Yarın cuma. Hadi, yine iyi­sin; yırt­tın!
Cu­ma­da bir güzel dua et, bütün bun­la­rın af­fe­dil­di­ği­ni düşün!

Şüp­hen ol­ma­sın; üç aylar gel­di­ğin­de, hele bir de Ra­ma­zan ayın­da Kadir Ge­ce­si'nde, bütün gü­nah­la­rın sı­fır­la­nır, pü­rü­pak olur­sun!
Yeter ki ayda yılda bir Allah'a iba­det et­ti­ği­ni gös­ter. Du­ala­rı­nı en yük­sek sesle oku. Cami bah­çe­sin­de ab­dest alır­ken biraz oya­lan, çev­ren­de­ki­le­re ken­di­ni gös­ter. Ge­ri­si ken­di­li­ğin­den gelir!

El­bet­te bun­lar, dini kendi çı­kar­la­rı­na alet eden­le­rin ve inanç­la dav­ra­nış­la­rı ara­sın­da­ki çe­liş­ki­yi gör­mez­den ge­len­le­rin eleş­ti­ri­si­dir. Çünkü ger­çek inanç, yal­nız­ca iba­det­le değil; dü­rüst­lük­le, ada­let­le ve kul hak­kı­na say­gıy­la da ya­şa­nır.

Bir Fıkra, Bir Ger­çek!

Ame­ri­ka'dan bir heyet, kadın hak­la­rı­nı in­ce­le­mek ama­cıy­la Orta Doğu'ya gelir.

Bir de ne gör­sün­ler! Adam önde, kadın ar­ka­sın­dan yü­rü­yor.

Heyet, adama ge­rek­li uya­rı­yı yapar:
“Bu ka­dı­na ezi­yet etme! Yükü de bir­lik­te ta­şı­yın. Yine ge­le­ce­ğiz!”

Ara­dan bir süre geçer. Heyet ye­ni­den gelir. Bu kez kadın, ada­mın iki yüz metre önün­de yü­rü­mek­te­dir.

Heyet, adamı teb­rik etmek için ya­nı­na yak­la­şır. Ancak ada­mın açık­la­ma­sı bam­baş­ka­dır:
“Bu­ra­sı mayın ara­zi­si. O yüz­den karım önden gi­di­yor!”

Say­gı­la­rım­la…