Bugun...

ŞAHİN SÖNMEZ

EMLAKÇI NEDEN ARADAN ÇIKARILMAK İSTENİYOR?

Tarih: 04-12-2025 13:56:00 Güncelleme: 04-12-2025 13:56:00

Son yıllarda gayrimenkul piyasasında dikkat çeken bir tartışma var: “Emlakçı aradan çıkarılmak isteniyor.” Gerek sosyal medyada gerekse günlük hayatta sıkça duyduğumuz bu söylem, aslında yüzeyde basit bir “komisyon tartışması” gibi dursa da, işin derinlerinde çok daha geniş bir dönüşümün izlerini taşıyor. Peki insanlar neden emlakçıyı devre dışı bırakmak istiyor? Ya da gerçekten böyle bir eğilim var mı? Varsa bunun altında hangi ekonomik, toplumsal ve kültürel dinamikler yatıyor?

Bu sorulara yanıt aramak, aslında Türkiye’nin gayrimenkul piyasasının ruh halini anlamakla eşdeğer. Çünkü emlakçıyı dışlama eğilimi, sadece mesleğin itibarına değil; piyasanın işleyişine, güvene, kurumsallığa ve ekonomik gerçeklere dair çok şey söylüyor.

Her şeyden önce, son yıllarda gayrimenkul fiyatlarındaki hızlı artış, komisyon oranlarını da doğal olarak tartışmalı hale getirdi. Bir daire neredeyse bir gecede değer kazanırken, komisyon bedelleri de oransal olarak yükseldi. Bu durum, bazı vatandaşların gözünde “emlakçı fazla kazanıyor” algısını pekiştirdi. Oysa emlakçıların büyük çoğunluğu ödemeyi ancak satış gerçekleştiğinde alıyor; yani aslında risk taşırlar, masraf yaparlar, reklam verirler, müşteri bulmaya çalışırlar, zaman harcarlar. Ancak vatandaşın önemli bir bölümü komisyonu bir hizmet bedeli değil, gereksiz bir ek masraf olarak görmeye başladı. Bu da emlakçıları devre dışı bırakma eğilimini güçlendiren ilk faktör oldu.

Bir diğer önemli konu, teknolojinin iş yapış biçimlerini değiştirmesi. Artık vatandaşlar, internet siteleri üzerinden istedikleri mahallede, istedikleri fiyatta ilan görüntüleyebiliyor; hatta sanal turlarla ev gezebiliyor. Bu durum, bazı insanların “Ben zaten her şeyi internetten buluyorum, emlakçıya ne gerek var?” düşüncesini yaygınlaştırdı. Oysa teknoloji her ne kadar bilgiyi ulaşılabilir kılmış olsa da, bilgiyi doğrulama ve yönetme işini ortadan kaldırmadı. Yani ilanlara yazılan fiyatın gerçek olup olmadığını, tapuda sıkıntı bulunup bulunmadığını, dairenin geçmişini, ipotek-haciz durumunu, rayiç bedel uyuşmazlıklarını hâlâ bilen ve denetleyen profesyoneller gerekiyor. Buna rağmen, teknolojinin yarattığı “kolaylık hissi”, emlakçının rolünü görünmez kılan bir illüzyon oluşturuyor.

Bütün bunlara ek olarak, ne yazık ki sektördeki bazı kötü örnekler emlakçıların imajını zedeledi. Fahiş komisyon talep edenler, ilanlara yanlış bilgi yazanlar, müşteriyi yanıltanlar, gereksiz fiyat şişirenler... Sayıları az da olsa bu tür örnekler, tüm sektöre mal edilerek olumsuz bir genel algı yarattı. Oysa her meslek alanında olduğu gibi, burada da iyi niyetle çalışan, mesleğine saygı duyan, etik kurallara bağlı binlerce emlakçı var. Fakat kötü örnekler her zaman daha görünür olduğu için, “emlakçı aradan çıksın” söylemi toplumda daha kolay karşılık buluyor.

Ekonomik koşulların giderek ağırlaşması da bu eğilimi besleyen bir başka unsur. İnsanlar artık ev alırken her kuruşu düşünmek zorunda. Komisyon bedeli, birçok kişi için ciddi bir yük haline geldi. Dolayısıyla fiyat pazarlığı yapılırken emlakçıya ödenen bedelin devre dışı bırakılması, alıcı ve satıcı için ek avantaj gibi görünmeye başladı. Bazı vatandaşlar bu bedeli ödememek için satıcıyla doğrudan iletişime geçiyor, “Aramızda halledelim” yaklaşımıyla hareket ediyor. Ancak bu yöntem, ileride doğabilecek hukuki sorunlar, tapu problemleri, dolandırıcılık vakaları ve eksik beyanlar nedeniyle çok daha büyük riskler barındırıyor.

Asıl önemli olan nokta ise şu: Emlakçıyı aradan çıkarmak isteyenlerin çoğu aslında “emlakçıya değil, belirsizliğe kızıyor.” Piyasanın kontrolsüz olması, fiyatların istikrarsızlığı, bilgi kirliliği, güven eksikliği… Tüm bu faktörler bir araya gelince vatandaş, kendini güvende hissetmiyor ve doğal olarak “Bu süreçte aracı olmasın, ben kendim halledeyim” diyor. Yani mesele aslında “emlakçı karşıtlığı” değil; düzen karşıtı bir refleks.

Bununla birlikte, emlakçının tamamen devre dışı bırakıldığı bir piyasa kaosa sürüklenebilir. Çünkü bir işin profesyonel yönlendiricisi olmadığında, sahte ilanlar, fiyat oyunları, hukuki hatalar ve dolandırıcılık oranı artar. Emlakçı, bu sürecin sigortasıdır. Doğru eksper bilgisi, doğru fiyatlama, doğru belge yönetimi ve taraflar arasında şeffaf iletişim sağlar. Ayrıca emlakçılar, bulunduğu mahalleyi, sokak sokak tanır; bu bilgi hiçbir internet sitesinde yoktur. Evin gerçek değerini, bölgenin gelişimini, yatırım potansiyelini, riskleri en net onlar bilir.

Peki çözüm nedir?

Çözüm, emlakçıyı aradan çıkarmak değil; emlakçılığı kurumsal ve şeffaf hale getirmektir. Meslek standartlarını yükseltmek, eğitim zorunluluğunu güçlendirmek, dijital altyapıyı profesyonelleştirmek, etik kuralları sıkılaştırmak, denetimleri artırmak… Kısacası, güveni yeniden inşa edecek bir dönüşüm şart. Çünkü güven tesis edildiğinde, vatandaş komisyon ödemekten rahatsız olmaz; aksine aldığı hizmeti değerli bulur.

Bugün gayrimenkul piyasasında yaşanan sıkıntı, bir “meslek çatışması” değil, bir “algı krizi”dir. Emlakçı aradan çıkarılmak isteniyorsa, bunun nedeni emlakçının gereksiz görülmesi değil; sistemin yeterince güven vermemesi ve bazı olumsuz örneklerin tüm mesleği gölgelemesidir.

Oysa unutmayalım: Bir mesleği yok etmek sorun çözmez; o mesleği geliştirmek, standardize etmek ve güçlendirmek ise bütün topluma kazanç sağlar. Emlakçının dışlandığı bir piyasa değil; güvenilir, uzman, şeffaf bir emlakçının değerin merkezinde olduğu bir piyasa hepimizin yararınadır.

Sonuç olarak, sorunun cevabı net: Emlakçı aradan çıkarılmak isteniyor çünkü insanlar sisteme güvenmiyor. Çözüm ise emlakçıyı yok etmek değil; ona duyulan güveni yeniden inşa etmek. Bu da hem sektörün hem devletin hem de toplumun ortak çabasıyla mümkündür.

Bu yazı 218 defa okunmuştur.