Ül­ke­le­rin ta­rih­le­rin­de­ki bazı önem­li olay­la­rın aynı aya rast gel­di­ği ve ya­şan­dı­ğı gö­rü­lür. Bu ger­çek­ten il­ginç bir rast­lan­tı­dır. Türk Ta­ri­hin­de de ağus­tos ayı­nın bu açı­dan ayrı bir önemi var­dır. Bu önem­li ta­ri­hi olay­la­ra ba­kın­ca; Türk­le­re Ana­do­lu’nun yo­lu­nu açan 26 Ağus­tos 1071 Ma­laz­girt Sa­va­şı, 11 Ağus­tos 1473 Ot­luk­be­li Sa­va­şı, 23 Ağus­tos 1514 Çal­dı­ran Sa­va­şı, 24 Ağus­tos 1516 Mer­ci­da­bık Sa­va­şı, 29 Ağus­tos 1521 Belg­rad’ın ele ge­çi­ril­me­si, 29 Ağus­tos 1526 Mohaç Sa­va­şı, 7 Ağus­tos 1571 Kıb­rıs’ın fethi, 5 Ağus­tos 1919 Er­zu­rum Kong­re­si,14 Ağus­tos 1920 Sevr An­laş­ma­sı­nın im­za­lan­ma­sı, 19 Ağus­tos 1920 Sevr an­laş­ma­sı­nı im­za­la­yan­la­rın vatan haini ilan edil­me­si, 23 Ağus­tos 1921 Sa­kar­ya Mey­dan Sa­va­şı, 26-30 Ağus­tos 1922 Büyük Ta­ar­ruz bun­la­rın ba­şın­da gel­mek­te­dir. Ta­ri­hi­miz­de­ki bu önem­li gün­le­rin ba­zı­la­rı­nı kut­lar ba­zı­la­rı­nın far­kın­da bile ol­ma­yız. Bütün bu özel gün­le­rin ya­nın­da 30 Ağus­tos Zafer Bay­ra­mı­nın ken­di­ne özgü ayrı bir önemi var­dır.

Tür­ki­ye Cum­hu­ri­ye­ti’nin ku­rul­ma­sı, Ana­do­lu’nun em­per­ya­list güç­le­rin maşa ola­rak ileri sür­dü­ğü Yu­nan­lı­lar­dan ve diğer dev­let­le­rin iş­ga­lin­den kur­ta­rıl­ma­sı 26-30 Ağus­tos Zafer Bay­ra­mı’yla bağ­lan­tı­lı­dır. Tür­ki­ye’nin var­lı­ğı bu sa­va­şın so­nu­cu­dur. Bu bay­ra­mı­nın ne ol­du­ğu­nu, oku­yup ya­zan­lar, dü­şü­nen­ler bi­li­yor da an­la­mak is­te­me­yen­ler varsa on­la­ra ne söy­le­nir onu bi­le­mi­yo­rum.

Diğer dev­let­le­rin bay­ram­la­rı­na göre bizim dini ve milli bay­ram­la­rı­mız sa­yı­ca çok­tur. Bay­ram­la­rı­mı­zın en önde ge­le­ni 30 Ağus­tos’tur Ne yazık ki bu bay­ra­mın ne ol­du­ğu­nu bil­me­yen­ler veya bilip de an­la­mak is­te­me­yen­ler yine bu ül­ke­de ya­şı­yor. On­la­ra, fesli ta­rih­çi ge­çi­nen­le­rin değil de ger­çek ta­rih­le­ri­ni ya­zan­la­rı özel­lik­le Tur­gut Özak­man’ın, Sinan Mey­dan’ın yaz­dık­la­rı­nı, Nazım Hik­met’in Kur­tu­luş Sa­va­şı Des­ta­nı­nı ve hatta Yunan or­du­su baş­ku­man­da­nı Ni­ko­las Tri­ku­pis’in Türk­çe­ye çev­ri­len ha­tı­ra­la­rı­nı oku­ma­la­rı­nı öne­ri­rim.

İnönü, Sa­kar­ya, Dum­lu­pı­nar’dan sonra 26 Ağus­tos 1920’de işgal al­tın­da­ki vatan top­rak­la­rı­nı ya­ban­cı güç­ler­den kur­tar­mak üzere Büyük Ta­ar­ruz baş­la­mış, Afyon, Es­ki­şe­hir, Uşak, Aydın, Ma­ni­sa, İzmir başta olmak üzere, işgal al­tın­da ki yurt top­rak­la­rı bir­bi­ri ar­dı­na düş­man iş­ga­lin­den kur­ta­rıl­mış­tır.

Ata­türk’ün “Or­du­lar ilk he­de­fi­niz Ak­de­niz’dir ileri!” sö­zü­nü hiç­bir Türk’ün ak­lın­dan çı­kar­ma­ma­sı ge­re­kir. Ağus­tos’un 26’sında baş­la­yan sa­va­şın 30. gü­nün­de Yunan güç­le­ri­ne karşı son vuruş ya­pıl­mış, yok­luk­lar içe­ri­sin­de­ki Meh­met­çik vatan top­rak­la­rı­nı karış karış kur­ta­ra­rak, İzmir’de son nok­ta­yı koy­muş­tur. Bu za­fe­rin ar­dın­dan kur­şun at­ma­dan em­per­ya­list iş­ga­li al­tın­da­ki Trak­ya, Bo­ğaz­lar ve İstan­bul kur­ta­rıl­mış, Tür­kün tapu se­ne­di olan Lozan ile ana­yur­da ege­men ol­ma­nın yanı sıra İzmir İkti­sat Kong­re­siy­le de eko­no­mik ba­ğım­sız­lı­ğı­mız elde edil­miş­tir. Va­ta­nı sa­tan­lar­da ça­re­yi em­per­ya­list­le­re sı­ğı­na­rak kaç­mak­ta bul­muş­lar­dır.

Ata­türk, İsmet İnönü başta olmak üzere Milli Mü­ca­de­le­nin pa­şa­la­rı, can­la­rı pa­ha­sı­na sa­va­şan kah­ra­man as­ker­le­ri­miz ol­ma­say­dı bu­gün­le­re ula­şa­bi­lir miy­dik?

Bugün ya­şa­dı­ğı­mız top­rak­la­rı ye­ni­den vatan yapan 30 Ağus­tos Zafer Bay­ra­mı­dır. Dün­ya­nın bir­çok dev­le­tin­de böy­le­si­ne an­lam­lı bir bay­ram yok­tur.

Des­tan­la­şan bu savaş kay­be­dil­sey­di ne olur­du?

Bunu dü­şü­nen­ler var mı?

Ön­ce­lik­le An­ka­ra çev­re­sin­de küçük bir Müs­lü­man dev­le­tin ol­ma­sı­na izin ve­ri­lir, Ana­do­lu par­ça­la­ra ay­rı­lır, sonra da on­la­rın ora­dan nasıl atı­la­ca­ğı dü­şü­nü­lür­dü.

Yu­nan­lı­lar belki de Sevr’e karşı çıkar, İstan­bul ve çev­re­sin­de ye­ni­den Bi­zans’ı kur­ma­yı dü­şü­nür­dü.

Milli Mü­ca­de­le­ye ka­tı­lan başta Ata­türk olmak üzere tüm ko­mu­tan­lar ce­za­lan­dı­rı­lır­dı. Türk or­du­su da­ğı­tı­lır, si­lah­la­rı el­le­rin­den alı­nır­dı.

Bu top­rak­la­rı ye­ni­den vatan ya­pan­la­ra saygı duy­ma­lı ve 30 Ağus­tos’u en büyük bay­ra­mı­mız ola­rak her zaman kut­la­ma­lı­yız.

Söy­le­necek daha çok şey var ama ya­zı­ma Nazım Hik­met’in Büyük Ta­ar­ruz di­ze­le­riy­le son ver­mek is­ti­yo­rum:

“Dağ­lar­da tek tek

Ateş­ler ya­nı­yor­du.

Ve yıl­dız­lar öyle ışıl­tı­lı öyle fe­rah­tı­lar ki …

Şayak kal­pak­lı adam

Nasıl ve ne zaman ge­le­ce­ği­ni bil­me­den

Güzel, rahat gün­le­re ina­nı­yor­du

Ve gülen bı­yık­la­rıy­la du­ru­yor­du ki mav­ze­ri­nin ya­nın­da,

Bir­den­bi­re beş adım sa­ğın­da onu gördü.

Pa­şa­lar onun ar­ka­sın­day­dı­lar.

O, saati sordu.

Pa­şa­lar “üç” de­di­ler.

Sa­rı­şın bir kurda ben­zi­yor­du.

Ve mavi göz­le­ri çak­mak çak­mak­tı.

Yü­rü­dü uçu­ru­mun ke­na­rı­na kadar,

Eğil­di durdu.

Bı­rak­sa­lar

İnce uzun ba­cak­la­rı üs­tün­de yay­la­na­rak

Ve ka­ran­lık­ta akan bir yıl­dız gibi ka­ya­rak

Ko­ca­te­pe’den Afyon Ovası’na at­la­ya­cak­tı…”

Ata­türk ve onun kur­du­ğu Cum­hu­ri­ye­te ina­nan­la­rın 30 Ağus­tos Zafer Bay­ra­mı kutlu olsun…